اشتراک
کد خبر: 11

آلیسون ویر، ژورنالیست آزاد آمریکایی می‌گوید گزارشهای واقعگرایانه‌اش از فلسطین اشغالی «تهدیدات مرگ از سوی افراد مختلف و به طور دوره‌ای، ایمیلهایی با محور فحاشی و پیغامهای مزاحمت بسیاری» را برایش به ارمغان آورده است.

 

آلیسون ویر ژورنالیست آزاد آمریکایی - که او را نباید با رمان‌نویس انگلیسی به همین نام اشتباه گرفت - بنیانگذار و مدیر اجرایی موسسه اطلاع‌رسانی «اگر آمریکاییها بدانند...» و رئیس انجمن «National Interest» است. او در بخش «ما که هستیم؟» (Who We Are) سایت «اگر آمریکاییها بدانند...» درباره چگونگی شکا‌گیری فعالیت رسانه‌ایش و همچنین اهداف و اهداف خود و سازمانش چنین می‌نویسد:

«مثل اغلب آمریکائیها، در آغاز چیزهای اندکی از بحران اسرائیل و فلسطین میدانستم. در پائیز 2000 سردبیر هفته‌نامه کوچکی در ساسالیتوی کالیفرنیا بودم. در همان زمان وقتی که قیام فلسطینیها در اواخر سپتامبر آغاز شد، من در خصوص این مساله کنجکاو شدم و گزارشها و خبرهای آن را از نزدیک پیگیری کردم. با شروع این پیگیری خیلی زود متوجه شدم که گزارشهای رسانه‌های غربی در بسیار حد بالایی «اسرائیلی‌محور» هستند». 

آلیسون ادامه می‌دهد:

«این گزارشهای جانبدارانه مرا راضی نمی‌کرد و من نیازمند اطلاعات کاملی از درگیری در سرزمینهای اشغالی بودم، به همین خاطر جستجو را بیشتر کردم. بعد از چند ماه دنبال کردن وضعیت، از نزدیک آگاه شدم که هر روزه از کشتار بیرحمانه‌ای در فلسطین صورت می‌گیرد و غیرنظامیان و جوانان بسیاری در فلسطین مجروح می‌شوند».

این ژوزنالیست آزاد آمریکایی در ادامه تحت عنوان «چگونه به اینجا رسیده‌ایم؟» می‌نویسد:

«آنچه که مرا به اینجا رساند، این حقیقت بود که تنها بخش خیلی کوچکی از این وقایع و جنایات در NPR و San Francisco Chronicle و دیگر رسانه‌های آمریکایی گزارش می‌شود؛ من تازه مطلع شده بودم که این جریان احتمالا مخفی‌شده‌ترین داستانی است که تا به حال شنیده یا دیده‌ام. نهایتا تصمیم گرفتم که خودم وارد داستان شوم. شغلم را ترک کردم و به عنوان یک خبرنگار آزاد به غزه و کرانه باختری رود اردن سفر کردم و گزارشهای متعددی از آن سرزمین تهیه کرده و به اطلاع آمریکایی‌هایی رساندم که علاقه دارند بخشی از حقیقت را درک کنند».

 

«تنها امید من در انجام این کار آن است که مخاطبان این گزارشها و تحقیقات میدانی را بخوانند و از رویدادهای فلسطین آگاه شوند؛ هیچ چیز به اندازه این آگاهی مرا خوشحال نمی‌کند. البته برخی از افراد از حقایقی که من آشکار کرده‌ام بسیار عصبانی شده‌اند و موضوعات غلطی را به منسوب کردند انتشار دادند؛ درباره اینکه «من کیستم؟» و «چه اعتقاداتی دارم؟». مثلا آنها «مرا خام و احمق خطاب کرده‌اند» و یا گفته‌اند که «من یک متعصب خشک هستم». اما شما می‌توانید دیدگاههای من را رهگذر آنچه نوشته‌ام و گزارش داده‌ام درک کنید».

او ضمن اظهار تاسف از فضای فرهنگی و رسانه‌ای غرب که در تعارض با شعارهای آنها است می‌افزاید:

 «از سوی دیگر با تهدیداتی روبرو بودم که از شیوه‌های گوناگون نسبت به من اعمال شد و می‌توانید آنها را در سایت من ببینید؛ تهدیدات مرگ از سوی افراد مختلفی که به طور دوره‌ای صورت گرفته، ایمیلهایی با محور فحاشی نسبت به من و پیغامهای مزاحمت بسیاری که ارسال شده است. همچنین حجم وسیعی از مقاله‌ها و یادداشتهای افتراآمیز نسبت به من منتشر شده است. همه اینها در سایت «اگر آمریکایی‌ها بدانند...» قابل دسترسی است».

در زیر یکی از نمودارهایی آمده که توسط سایت «اگر آمریکایی‌ها بدانند...» تهیه شده است. در این نمودار تعداد بچه‌های فلسطینی و اسرائیلی که 2000 تا 2014 کشته‌شده اند با هم مقایسه شده است. «رنگ آبی» تعداد کودکان اسرائیلی و «رنگ قرمز» تعداد کودکان اسرائیلی کشته شده را نشان می‌دهد. آلیسون ویر در زیر این نمودار می‌نویسد «در رسانه‌های آمریکایی هیچ خبری از این آمار نیست و اگر هم به طور جزئی از آن خبر یا گزارشی منتشر شود، تعداد کودکان کشته شده اسرائیلی و فلسطینی اختلاف چشمگیری با هم ندارند». به گفته وی «این نمودار چشمگیری اختلاف آمار را به خوبی نشان می‌دهد»:

اخبار مرتبط
نظرات
ارسال نظر

نظرات پس از تایید منتشر خواهد شد. آدرس ایمیلتان منتشر نخواهد شد.

آخرین عناوین
پربازدید ترین‌ها